‫کالاریپایاتو آن‌قدر قدمت دارد که در باورهای سنتی، ریشه‌های آن را به خدایان نسبت می‌دهند. اما همانند بسیاری دیگر از جنبه‌های فرهنگ هند، این هنر رزمی بی‌نظیر از کسی نیست جز آگاستیا مونی.

‫سادگورو: کالاری احتمالاً کهن‌ترین هنر رزمی روی این سیاره است. این هنرهای رزمی در آغاز توسط آگاستیا مونی آموزش داده شدند، زیرا هنرهای رزمی صرفاً لگد زدن، مشت زدن یا زخم وارد کردن، نیستند. آن‌ها درباره‌ی آموختنِ به‌کارگیری بدن به هر شکل ممکن هستند. بنابراین کالاریپایاتو تنها شامل تمرین‌های بدنی و افزایش چابکی نیست، بلکه درک سیستم انرژی را نیز در بر می‌گیرد. شاخه‌هایی همچون کالاری چیکیتسا و کالاری مارما وجود دارد که به شناخت اسرار بدن و درمان سریع آن می‌پردازند تا بدن همواره در وضعیت بازسازی قرار داشته باشد. شاید در دنیای امروز افراد اندکی باشند که به‌عنوان تمرین‌کنندگان کالاری، زمان، انرژی و تمرکز لازم را به این مسیر اختصاص دهند؛ اما اگر به اندازه‌ی کافی در آن عمیق شوید، به‌طور طبیعی به سوی یوگا حرکت خواهید کرد. زیرا هر آن چه از آگاستیا سرچشمه گرفته باشد، ناگزیر ماهیتی معنوی دارد. این تنها بُعدی دیگر، بُعدی دیگر و بُعدی دیگر- برای جست‌وجو در تمامی ابعاد ممکن است.

‫مردم درباره‌ی بدن خود چیزی فراتر از خوردن، خوابیدن و لذت‌های ساده نمی‌دانند. ابعادی از بدن وجود دارند که ناشناخته باقی مانده‌اند. می‌دانید، برخی از استادان کاراته تنها با یک لمس ساده می‌توانند شما را بکشند. کشتن یک انسان تنها با یک لمس، کار چندان بزرگی نیست. با یک لمس بتوانید کسی را بیدار و هشیار کنید؛ این کار بزرگی است. با یک لمس بتوانید به کسی جان و زندگی ببخشید؛ این کار بزرگی است. تنها با یک لمس ساده، نه حتی لمس شخصی دیگر، بلکه صرفاً با لمس کردن بدن خود به شیوه‌ای خاص ــ تمام سیستم وجودی شما می‌تواند بیدار شود.

‫برای من، اگر تنها هدفمان رشد و تعالی معنوی انسان‌ها بود، کار بسیار آسانی می‌بود. حتی آن را چالش بزرگی نمی‌بینم. اما ما می‌خواهیم بُعد رازآمیز زندگی را به روی انسان بگشاییم. این کار به تلاش، تمرکز و ازخودگذشتگی در سطحی متفاوت نیاز دارد. برای عبور از محدودیت‌هایی که به‌طور طبیعی برای گونه‌ی ما وجود دارد، برای شناخت زندگی فراتر از مرزهایی که طبیعت تعیین کرده است، به نوع خاصی از انسان‌ها نیاز داریم. زمانی فرا خواهد رسید که کارهای متمرکزتر بیشتری انجام بدهیم. من می‌خواهم پیش از آن‌که این جهان را ترک کنم، میزان آن‌چه می‌توانم به جا بگذارم را افزایش دهم؛ زیرا جنبه‌های بسیار بی‌شماری درباره‌ی این ماشین شگفت‌انگیز وجود دارند. ۹۹.۹۹ ٪ انسان‌ها، بدون آن‌که حتی بدن خود را واقعاً کاوش کنند، از دنیا می‌روند. اگر اندکی لذت را تجربه کنند، تمام است. اما چنین نیست. اگر این را کاوش کنید، خواهید دید که خود این بدن یک کیهان است. همین‌جا که نشسته است، قادر به انجام کارهای شگفت‌انگیزی است. این همان راه یوگاست. کالاری صرفاً شکل پویاتری از همان مسیر است.