بیشتر دوستیها زمانی شکل میگیرند که دو نفر زمینههای مشترکی میان خود پیدا میکنند؛ چیزهای مشابهی را دوست دارند یا از چیزهای مشابهی خوششان نمیآید و شیوهی فکر کردن یکدیگر را تأیید و حمایت میکنند. اما، سادگورو توضیح میدهد، که حتی یک سیب و یک پرتقال نیز میتوانند دوستانی واقعی باشند، اگر این شهامت را داشته باشند که آنچه را به نفع دیگری است انجام دهند، در حالی که همچنان با محبت و خوشرفتاری با یکدیگر برخورد میکنند.