‫پرسش‌کننده: چرا ویژگی اصلیِ دیانالینگا، مدیتیشن است؟ 

‫سادگورو: این که چرا برای دیانالینگا، مدیتیشن را انتخاب کرده‌ایم و چرا این ویژگی، ویژگی غالب آن است، به این معنا نیست که - جایگاهی برای سرسپردگی وجود ندارد. سرسپردگی ارزشمند است، اما ویژگی غالبِ دیانالینگا و هم چنین کاری که انجام می‌دهیم، مدیتیشن است، نه سرسپردگی. دلیلش این است که هرچند سرسپردگی بی‌تردید سریع‌ترین راه برای رشد انسان است، اما می‌تواند بسیار، بسیار فریبنده باشد. خودتان این را می‌دانید، مگر نه؟ تصور کنید امروز کاملاً سرسپرده‌اید، کافی است فردا صبح اتفاق کوچک ناخوشایندی پیش بیاید، آن‌وقت تمام سرسپردگی‌تان دود می‌شود و از بین می‌رود. اما طبیعتِ مدیتیشن این‌گونه نیست - نمی‌توانید خودتان را فریب بدهید. شاید تا مدت‌ها اتفاق خاصی نیفتد، اما وقتی بالاخره رخ بدهد، واقعاً رخ داده است. و دیگر بازگشتی از آن وجود ندارد. 

‫به همین دلیل، ما مدیتیشن را برگزیده‌ایم چون ذهن‌های متفکر و سرسپردگی، چندان با یکدیگر سازگار نیستند. اگر به راحتی سرسپرده می‌شدید، بدون تردید شما را به سوی سرسپردگی سوق می‌دادیم، چون راه سریع‌تری برای رشد است. اما مشکل سرسپردگی این است که نمی‌دانید در حال پیش رفتن هستید یا پس رفتن. متوجه نخواهید شد به کدام جهت می‌روید، زیرا همه‌چیز صرفاً بر پایهٔ احساسات است - احساسی که آنقدر شدت می‌گیرد که می‌تواند همه‌ی مرزها را در هم بشکند. اما هیچ معیار یا کنترلی برایش وجود ندارد و ذهن‌های متفکر می‌توانند در سرسپردگی بسیار فریبنده عمل کنند. ممکن است آن‌چه رخ می‌دهد، اصلاً سرسپردگی نباشد؛ بلکه فقط خودفریبی باشد. به همین دلیل، ویژگی اصلیِ دیانالینگا، مدیتیشن است.