‫‫پرسش: آیا می‌توانید درباره‌ی اهمیتِ شرکت در نادا آراداناهای روزانه چیزی بگویید؛ چه از طریق آواز خواندن، نواختنِ کاسه‌ها، طبل زدن یا صرفاً حضور داشتن و مراقبه کردن؟

‫سادگورو: یکی از دلایل مهمی که ما این فرایند را، که آن را نادا آرادانا می‌نامیم، آغاز کردیم این است که انرژیِ دیانالینگا می‌تواند همچون دیواری سخت و فشرده شود. اکنون که بسیاری از شما در تیرتاکوندها آبتنی کوتاهی می‌کنید و سپس وارد فضای دیانالینگا می‌گردید، مطمئنم برخی از شما اگر نسبت به آن حساس باشید، احساس کرده‌اید که این فضا به شما برخورد می‌کند؛ تقریباً مانند چیزی فیزیکی. چون میدانِ انرژی‌ای که پیرامونِ لینگا شکل می‌گیرد، آن‌قدر شدید است که می‌تواند همچون دیواری نیرومند باشد. ممکن است آن‌قدر شدید شود که برای کسانی که در آن نفوذ می‌کنند، فوق‌العاده باشد؛ اما دیگران با اینکه در همان فضا نشسته‌اند، فقط به‌خاطر شدتِ آن، بیرون از انرژی می‌مانند. اگر شدتِ آن کمتر بود، افراد بسیار بیشتری می‌توانستند وارد آن شوند.

‫پس، روزی دو بار، ما به‌نوعی این دیوار را با استفاده از صداهایی خاص تَرَک می‌دهیم؛ گاهی صداهایی موزون و گاهی صداهایی ناموزون. ملودیِ موسیقی‌ای که ایجاد می‌شود، فقط از نظر اجتماعی برای افرادی که آنجا نشسته‌اند اهمیت دارد. اما هدفِ اصلیِ ایجادِ این صداها، حتی اگر ناموزون هم باشند محقق می‌شود؛ زیرا ایده این است که چیزی را در آنجا دچار اختلال کنیم، چیزی که خود را به‌شکلی بسیار فشرده و شدید ــ تقریباً مانند حضوری جامد ــ متجلی کرده است، تا این فضا برای تمامِ کسانی که وارد می‌شوند، کمی بیشتر قابل دسترسی باشد.

‫روزی دو بار، ما این را کمی تکان می‌دهیم. حتی می‌توانید این کار را فقط با چند فریاد انجام دهید یا با وسایل آشپزخانه صدا ایجاد کنید، اگر آن را با شدتِ کافی انجام دهید. شاید از نظر اجتماعی پذیرفتنی نباشد، اما هدفِ معنویِ آن برآورده می‌شود. با این حال، می‌خواهیم از این به‌ عنوان یک پیشکش استفاده کنیم، چون انسان در حالتِ پیشکش، بیشترین پذیرش را دارد.

پیشکشی از صداها

‫در شیوه‌ی زندگیِ هندی، همواره وقتی به معبد می‌روید، باید چیزی را پیشکش کنید. این، به این خاطر نیست که خدا می‌خواهد موز یا نارگیلِ شما را بخورد. اگر موز یا نارگیلی هم نداشته باشید، دست‌کم باید برگی را پیشکش کنید. ایده این است که شما با نیتِ پیشکش کردن وارد شوید. شما خودتان را به‌ عنوان یک پیشکش عرضه می‌کنید. وقتی به‌ عنوان یک پیشکش می‌روید، نسبت به آنچه آنجاست بیشترین پذیرش را خواهید داشت.

‫پس زمان‌های نادا آرادانا، پذیراترین زمان‌ها برای مردم هستند، زیرا زمانِ پیشکش‌اند. برای آن دسته از شما که هنوز قادر نیستید دیانالینگا را آن‌گونه که هست تجربه کنید، یا در حال تقلا با آن هستید، بدون تردید بهترین زمان برای حضور در آنجا، زمانِ نادا آراداناست. یک دلیل این است که ما ساختارِ پیرامونیِ آن را به شیوه‌ای خاص کمی نرم و گشوده می‌کنیم. دلیل دیگر این است که این زمان، زمانِ پیشکش است؛ و این، پذیراترین حالتی است که می‌توان در آن قرار گرفت.

‫اگر در آشرام هستید و کارِ مهمی در دست ندارید، به شما می‌گویم که حتماً در آن زمان آنجا حضور داشته باشید. در غیر این صورت، چیزی بسیار ارزشمند را از دست می‌دهید.

‫یادداشت ویراستار: کتاب تأملات یک عارف (Mystic’s Musings) شامل بینش‌های بیشتری از سادگورو درباره‌ی دیانالینگا و قدرتِ صداست. نمونه‌ی رایگان را مطالعه کنید یا نسخه‌ی الکترونیکی کتاب را تهیه نمایید.