‫‫بیشتر از هفده سال پیش، دیانالینگا با برنامه‌ای فشرده از پرانا پراتیشتا به جهان عرضه شد. این برنامه سه سال برای کامل شدن زمان برد. ۲۴ ژوئن سالروز تقدیس دیانالینگا است، رویدادی که هر سال در مرکز یوگای ایشا گرامی داشته می‌شود. در ادامه، مطالبی راجع به دیانالینگا و رویدادهای مرتبط با آن را به صورت زنده در وبلاگ پوشش خواهیم داد. در مطلب این هفته، سادگورو درباره‌ی اهمیت دیانالینگا و این‌که چگونه می‌توان از آن بهره برد، توضیح می‌دهد.

‫سادگورو: از روزگار قدیم، افراد زیادی از هند دیدن کرده‌اند، از جمله نویسنده و متفکر برجسته آمریکایی مارک تواین. او بعد از سفر کوتاهش گفت: هر آن چه ممکن است توسط انسان یا خدا انجام شود در این سرزمین انجام شده است. به عقیده‌ی من این بهترین ستایشی است که این ملت تا به حال دریافت کرده است.

‫بیشتر مردم از عمق عرفان و فرایندهای معنوی‌ای که در هند رخ داده و همچنان هم در حال رخ دادن است، آگاه نیستند. این سرزمین همیشه به عنوان پایتخت معنوی جهان شناخته شده است، زیرا هیچ فرهنگ دیگری با چنین عمق و درکی به علوم درونی نپرداخته است. در این فرهنگ، رهایی یا موکتی والاترین هدف بوده است، حتی خدا هم صرفاً گامی در مسیر رسیدن به آن تلقی می‌شده است.

‫در زمینه‌ی وارد کردن فرایند معنوی به زندگی عملی، تعدادی یوگی توانستند بی‌سروصدا چهره‌ی این سرزمین را دگرگون کنند. موثرترینِ آنها، آگاستیا مونی بود. مردم هند هنوز هم از ثمره‌ی آنچه او انجام داده است، بهره‌مند می‌شوند. او به محل زندگی هر کسی سر زد و مطمئن شد که فرایند معنوی به فرهنگی زنده تبدیل شو، نه صرفا یک آموزه، نه فقط یک فلسفه، بلکه شیوه‌ای برای زندگی کردن. کل ساختار جامعه به گونه‌ای شکل داده شده بود که از همان لحظه‌ای که در هند به دنیا می‌آمدی، زندگی‌ات پیرامون کسب و کار، همسر یا خانواده‌ات نمی‌چرخید- کل زندگی فقط موکتی (رهایی) بود.

‫در چنین بستری، ابزارهای قدرتمند گوناگونی پدید آمد. دانش کاملی از ساخت معابد وجود دارد، جایی که یک معبد می‌تواند به میدان عظیمی از انرژی، به دریایی از انرژی تبدیل شود. باید برخی از معابد را در هند ببینید. نیازی نیست به خدایی باور داشته باشید. اگر کمی حساس باشید، کافی است آن‌جا بنشینید، آن‌گاه آن فضا از درون، شما را فعال خواهد کرد.

‫اگر بیایید و در دیانالینگا در مرکز ایشا بنشینید، از درون به لرزه خواهید افتاد چون این مکان به گونه‌ای بسیار قدرتمند تقدیس شده است. هیچ آیین یا مناجاتی این جا برگزار نمی‌شود؛ همیشه سکوت محض است. مردم با هر پیشینه‌ی مذهبی‌ای می‌آیند و این‌جا می‌نشینند. تنها چند دقیقه ساکت نشستن در دیانالینگا کافی‌ست تا حتی کسانی که هیچ آشنایی با مراقبه ندارند نیز حالتی از ژرفای مراقبه را تجربه کنند. این فضا اینگونه خلق شده است.

‫ساخت معابد در جنوب هند به روندی چنان گسترده تبدیل شد که معابد بسیاری بنا شدند، معابدی عظیم و باشکوه. حتی اگر فقط به معماری این معابد نگاه کنید، نبوغی که در پس آن نهفته است، باورنکردنی است. معابد همیشه عظیم و باشکوه ساخته می‌شدند، در حالی که سازندگان آن در کاخ زندگی نمی‌کردند. آن‌ها در کلبه‌هایی کوچک زندگی می‌کردند و این موضوع برایشان اهمیتی نداشت چون می‌دانستند معبد ابزاری برای به‌زیستی و رهایی انسان است. باقی مسائل مهم نبود. تمام فرهنگ به همین شیوه شکل گرفت.

‫متاسفانه، فرهنگ روحانی‌ای که امروزه در هند می‌بینیم از جهات بسیاری بر اثر تهاجم‌ها، و دوره‌های طولانی از فقر شدید، آسیب دیده و تحریف شده است. چیزهای زیادی گسسته شده است، اما منش بنیادی و ستون فقرات فرایند معنوی هنوز شکسته نشده و نمی تواند شکسته شود. وقت آن است تا آن را با تمام شکوهش مجدد احیا کنیم، هرچند این کار به شیوه‌ای که در گذشته انجام می‌شده امکان‌پذیر نیست. امروزه مردم بسیار منطقی‌تر و علم محورتر هستند.

‫با تاثیری که آموزش روی مردم داشته، فرایند معنوی برایشان بی‌معناست، مگر این که به صورت یک علم به آنها عرضه شود. علم یوگا هیچ‌گونه باور یا اعتماد به یک فلسفه یا یک شخص را طلب نمی‌کند. هیچ باوری لازم ندارد، هیچ ایمانی نیاز نیست و با این حال کار می‌کند. سیستمی است که صدها سال تمرین شده است و در زمینه‌ی سلامت جسمانی، سلامت روانی و بهزیستی معنوی شخصی کارآمد است. از این منظر، و با شیوه‌های بسیار، آینده‌ی جهان به یوگا گره خورده است.

‫در حال حاضر در مرکز ایشا، برنامه‌ای به نام «یک قطره معنویت» ارائه می‌کنیم، فرایندی ساده که هر کسی می‌تواند بدون هیچ خطری آن را به دیگران آموزش دهد. هدف این است که هر کسی، فارغ از طبقه‌ی اجتماعی، عقیده، مذهب، جنسیت یا هر چیز دیگری، دست کم قطره‌ای از معنویت را در وجودش داشته باشد. یک قطره را دست کم نگیرید. یک قطره‌ خود به‌تنهایی یک اقیانوس است.

‫وقتی می‌گوییم «فرایند معنوی»، درباره‌ی خدایان، پوجا یا چنین چیزهایی نیست. منظور چیزی فراتر از جسمانیت شما به واقعیتی زنده برای‌تان تبدیل شده است. یک فرایند معنویِ غیرمذهبی و علمی، نیازِ این لحظه است. نیاز این قرن، نیاز این هزاره و نیاز ابدیت است.»

با عشق و فیض