باران سیل‌آسا و خاک سرخ

‫چون دلدادگان به هم می‌رسند و درهم‌ می‌آمیزند.

مجنون شور‌عشق

در مهی تب‌آلود

با عزمی یگانه

برای پایان دادن به هر آنچه خویشتن است

تا درهم‌ آمیزند

‫و دیگری را بشناسند.

این اشتیاق نابود کردن خویش

و سپرده شدن به دیگری

‫

کدامین دست جاودان

‫آنها را از هم جدا ساخت؟

تنها برای آن‌که چون مهره‌هایی فانی

‫دوباره کنار هم نهاده شوند.

‫

خاک سرخ و باران سیل‌آسا

‫به‌راستی به هم رسیده‌اند؛

‫نه برای آنکه گل و لای شوند،

بلکه تا زندگی را به زندگی بپرورانند

‫و مرده را مرده نگاه دارند.

‫تا درخت شوند،

‫یا شکوفه،

‫یا میوه.

آنگاه که زمین و آسمان یکدیگر را می‌بوسند

‫و درهم می‌آمیزند،

‫این زمین،

‫از زندگی لبریز می‌شود؛

و در همین زندگی است

‫که الوهیت به جشن می‌نشیند.

‫