سرزمینی هست

آن‌سوی درست و نادرست

چون بدان سرزمین رسی

و در آن آرام گیری

آدمیانی که برای نان می‌زیند

و تقلا می‌کنند تا آن باشند که نیستند

می‌کوشند حسادت خویش را

با طعنه و ریشخند پنهان کنند

و خدایان فرود خواهند آمد

تا در میان آنان باشند

که آرزوی همنشینی‌شان را دارند

‫

آنگاه که به آن سرزمین

ورای درست و نادرست، رسی

دیگر بیمی از خطا کردن

یا به بیراهه رفتن نخواهی داشت