ماهابهارات قسمت ۷۰: دلیل هدر رفتن استعداد کارنا

‫شرکت‌کننده: سادگورو، کارنا به‌عنوان یک جنگجوی بی‌نظیر شناخته می‌شود که توانایی شکست دادن آرجونا و کشتن کریشنا را داشت. اما در سراسر این حماسه، او در هیچ نبردی پیروز نمی‌شود، چه در مواجهه با گاندارواها که دست و پایش را می‌بندند، چه زمانی که برای پادشاهیِ ویراتا می‌جنگد و آرجونا او را شکست می‌دهد. چرا این‌گونه است؟

‫سادگورو: از بدو تولد، نه فیض و نه شانس با کارنا همراه نبود. از روی میل شدید خودش برای اینکه کسی باشد، پیش از اینکه بالغ شود، با آدم‌های اشتباهی متحد شد که دیگر نتوانست از آن‌ها خلاص شود. او خیلی عجله داشت. مثل برخی از انتخاب‌هایی که شما در نوجوانی انجام دادید. وقتی به گذشته نگاه می‌کنید، احتمالاً از برخی انتخاب‌هایی که در آن سن انجام دادید پشیمان هستید. خوشبختانه اکثر شما، از چنین وضعیت‌هایی عبور کرده‌اید.

‫وقتی کسی دستی به سوی او دراز کرد، کارنا آن را گرفت، چون بسیار ناامید بود. پس از آن، دیگر راهی برای بازگشت نبود. او انتخاب نکرد که با فیض همراه شود — او تکبر را به‌عنوان همراه خود انتخاب کرد. به همین دلیل، تمام استعدادهایش هدر رفت. این حقیقتِ زندگی است: هر اندازه هم که شایستگی و توانایی داشته باشید، وقتی متکبر باشید، همه‌ی آن‌ها فلج می‌شوند و به ثمر نمی‌نشینند. اگر مهارت همراه با فیض باشد، به شما کمک می‌کند که بسیار بزرگ‌تر از آنچه به تنهایی هستید، شوید. زندگی باید این‌گونه باشد. این یعنی دارید خوب زندگی می‌کنید.

‫همچین اتفاقی برای من افتاد: زمانی در جنگل‌های کارناتاکا، کاملاً تنها، پرسه می‌زدم. آنجا، تقریباً چهار ماه از سال مه‌آلود است. در حال قدم‌زدن بودم که ناگهان، در دوردست، آتشی عظیم در دلِ جنگل دیدم که زبانه می‌کشید. می‌خواستم از نزدیک ببینمش و شروع به دویدن به سمت آن کردم. حدود ۴ تا ۵ کیلومتر دویدم، اما وقتی به آن نقطه رسیدم، دو مرد را دیدم که نزدیک یک کلبه کوچک نشسته بودند با آتش کوچکی مقابل‌شان. میلیون‌ها ذره مه در هوا آن آتش کوچک را چند برابر کرده بودند، به‌طوری که مثل کوهی از آتش به‌نظر می‌رسید که تمام آسمان را روشن کرده بود.

‫زندگی شما باید این‌گونه شود. اگر مهِ فیض بر شما فرود آید، این‌گونه خواهد شد: شما آتش کوچکی هستید، اما مثل یک آتش بزرگ خواهید سوخت. اما، هرگز نباید فراموش کنید که شما یک آتش کوچک هستید.

‫ادامه دارد…