சத்குரு: சிவபுராணத்தில் கூறப்படுவது என்னவென்றால், ஆதியோகியான சிவன் ஒரு துறவியாகவும், மண்டை ஓடுகளின் மாலையை அணிந்து சுடுகாடுகளில் அலைந்த கடுமையான துறவியாகவும் இருந்தார். அவர் மிகவும் கடுமையான மனிதராக இருந்தார், யாரும் அவர் அருகில் செல்ல துணியமாட்டார்கள். பின்னர் எல்லா தேவர்களும் அவரது நிலையைப் பார்த்து, "அவர் இப்படியே இருந்தால், படிப்படியாக அவரது சக்தியும் அதிர்வுகளும் முழு உலகையும் பாதிக்கும், பின்னர் அனைவரும் துறவிகளாகிவிடுவார்கள். உணர்தல் மற்றும் விடுதலையின் அடிப்படையில் இது நல்லதுதான், ஆனால் நாம் என்ன ஆவது? நமது விளையாட்டு முடிந்துவிடும். மக்கள் நாம் விரும்பும் விஷயங்களை கவனிக்க மாட்டார்கள். நம்மால் நமது விளையாட்டுகளை விளையாட முடியாது, எனவே நாம் ஏதாவது செய்ய வேண்டும்" என்று நினைத்தனர்.
இவ்வாறு சிவன் இரண்டு முறைகளை உருவாக்கினார் - தந்திரா மற்றும் யோகா. அவர் தனது மனைவி பார்வதிக்கு தந்திரா வழியில் கற்பித்தார்.
நிறைய வற்புறுத்தல்களுக்குப் பிறகு, ஏதோ ஒரு வழியில் அவரை சதியுடன் திருமணம் செய்து வைத்தனர். இந்த திருமணத்திற்குப் பிறகு, அவர் பாதி இல்லறத்தில் இருப்பவரானார். சில தருணங்களில் அவர் மிகவும் பொறுப்பான குடும்பஸ்தராக இருந்தார்; சில தருணங்களில் பொறுப்பற்ற குடிகாரனாக இருந்தார்; சில தருணங்களில் அவர் மிகவும் கோபமாக இருந்து பிரபஞ்சத்தையே எரிக்கக்கூடிய அளவுக்கு இருந்தார்; சில தருணங்களில் பிரபஞ்சத்திற்கு மிகவும் குளிர்ச்சியாகவும் ஆறுதலாகவும் இருந்தார். அவர் தொடர்ந்து மாறிக்கொண்டே இருந்தார்.
உலகிற்கு தேவைப்படும் விதமாக அவரை முழுமையாக கட்டுப்படுத்த சதியால் முடியவில்லை. பின்னர் அவள் தனது உடலைத் துறக்கும் விதத்தில் நிகழ்ச்சிகள் நடந்தன. சிவன் மீண்டும் முன்பை விட மிகவும் கடுமையான, உறுதியான துறவியானார். இப்போது முழு உலகமும் துறவிகளாக மாறும் ஆபத்து இன்னும் அதிகமானது, தேவர்கள் மிகவும் கவலைப்பட்டனர்.
அவரை மீண்டும் திருமணத்தில் சிக்க வைக்க விரும்பினர். எனவே அவர்கள் தாய் தெய்வத்தை வணங்கி, பார்வதியின் வடிவத்தை எடுக்குமாறு கேட்டனர். அவள் பார்வதியாக பிறந்தாள், அவளது வாழ்க்கையில் எப்படியாவது சிவனை திருமணம் செய்வது என்ற ஒரே ஒரு குறிக்கோளுடன் வாழ்ந்தாள். அவள் வளர்ந்து, பல வழிகளில் அவரை கவர முயற்சித்தாள், ஆனால் அது பயனளிக்கவில்லை. பின்னர் தேவர்கள் காமதேவனை பயன்படுத்தி ஏதோ ஒரு வழியில் சிவனை பாதிக்க செய்தனர். ஒரு இளகிய தருணத்தில், அவர் மீண்டும் குடும்பஸ்தன் நிலைக்கு வந்தார். அதன் பிறகு அவர் துறவி மற்றும் குடும்பஸ்தன் ஆகிய இரண்டு பாத்திரங்களையும் தன்னுள் அற்புதமான நல்லிணக்கத்துடனும், சமநிலையுடனும் விளையாடத் தொடங்கினார்.
சிவன் பார்வதிக்கு உள்தன்மை பற்றி கற்பிக்கத் தொடங்கினார். பல விசித்திரமான நெருக்கமான வழிகளில், உள் பரிமாணத்தை எப்படி அறிவது என்பதை அவளுக்கு கற்பித்தார். பார்வதி உச்சபட்ச பேரின்பத்தை அடைந்தாள். ஆனால், எல்லோருக்கும் நடப்பது போல, நீங்கள் உச்சத்தை அடைந்து கீழே பார்க்கும்போது, ஆரம்பத்தில் பேரின்பத்தால் ஆளப்படுவீர்கள்; பின்னர் கருணை உங்களை ஆட்கொள்ளும்போது, நீங்கள் அதை பகிர விரும்புகிறீர்கள். எப்படியாவது அனைவருக்கும் அது கிடைக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள்.
மஹாசிவராத்திரி நாள் சிவனும் பார்வதியும் திருமணம் செய்து கொண்ட நாளாகும். துறவியாக இருந்த ஆதியோகி பிணைப்பின் பயம் இல்லாததால் அவரது பற்றற்ற தன்மை இந்த நாளில் ஆழமான அன்பின் பாதையில் நுழைந்தது; இது அவரது ஞானம் மற்றும் உணர்தலின் ஆழத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ள ஒரு வழியாக மாறியது.
பார்வதி உலகைப் பார்த்து சிவனிடம், "நீங்கள் எனக்கு கற்பித்தது உண்மையிலேயே அற்புதமானது, இது அனைவரையும் சென்றடைய வேண்டும். ஆனால் நீங்கள் எனக்கு இந்த அறிவை கற்பித்த விதத்தில், முழு உலகிற்கும் இந்த அறிவை கற்பிக்க முடியாது என்று எனக்கு புரிகிறது. உலகிற்கு கொடுப்பதற்கு நீங்கள் வேறொரு வகையான முறையை உருவாக்க வேண்டும்" என்றாள். அப்போதுதான் சிவன் யோக முறையை விளக்கத் தொடங்கினார். அவர் ஏழு சீடர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார், அவர்கள் இப்போது சப்தரிஷிகள் என கொண்டாடப்படுகிறார்கள். அப்போதிலிருந்து, தன்னை உணர்வதற்கான அறிவியலாக யோகா மாறியது, அனைவருக்கும் கற்பிக்க முடிகின்ற வகையில் முறைப்படுத்தப்பட்டதாகவும் அறிவியல் பூர்வமானதாகவும் மாறியது.
இவ்வாறு சிவன் இரண்டு முறைகளை உருவாக்கினார் - தந்திரா மற்றும் யோகா. அவர் தனது மனைவி பார்வதிக்கு தந்திரா வழியில் கற்பித்தார். தந்திரா முறை மிகவும் நெருக்கமானது, மிகவும் நெருக்கமான குழுக்களில் மட்டுமே செய்ய முடியும், ஆனால் யோகாவை பெரிய குழுக்களுக்கு கற்பிக்க முடியும். இது நம்மைச் சுற்றியுள்ள உலகிற்கு, குறிப்பாக இன்றைய காலத்திற்கு மிகவும் பொருத்தமானது. எனவே இன்றும் கூட சிவன் யோகாவின் முதல் குரு அல்லது ஆதி குரு என போற்றப்படுகிறார்.