Wisdom

महाभारताच्या या भागात आपल्याला पाहायला मिळते की अर्जुनाला जी सर्वोत्तम धनुर्धर होण्याची ईच्छा होती, ती हळूहळू एक प्रकारच्या असुरक्षिततेच्या भावनेमध्ये कशी परिवर्तित झाली आणि या भावनेने त्याला अतिशय निर्ममतेने एक क्रूर निर्णय घ्यायला कसे भाग पाडले.

या महाभारताच्या भागात, ऋषी वसिष्ठांच्या शापाने बांधलेल्या शंतनू आणि गंगा यांच्या भेटीचे परिणाम आपल्याला दिसतात.

पालक, मुले आणि भावंडांमधील कौटुंबिक समस्या आणि वाद सांभाळताना सद्गुरू मार्गदर्शन करतात आणि ही 'युद्धभूमी' कशाप्रकारे परिवर्तनाची शक्यता होऊ शकेल याबद्दल सांगतात .....

कंगना राणावत सद्गुरूंना विचारतीये की जगात पूर्णपणे सहभागी आणि समावेशक भाव ठेवूनही कर्म बंधनांपासून मुक्त होणं शक्य आहे का.

महाभारताच्या या भागात, सद्गुरू आपल्याला सांगतायेत की दुर्योधनाचा पांडवांवर आधीच असलेला राग हा त्याला मिळालेल्या शकुनीच्या वाईट शिकवणीमुळे कसा भीमाच्या हत्येच्या गंभीर कटामध्ये बदलला. आणि तरीही, दुर्योधनाच्या अती-आवेशामुळे त्याच्या विषारी योजना कशा विफल होत गेल्या. 

मधुमेह या भारतात पसरत चाललेल्या विकारापासून सुटका करून घेण्यासाठी योग मदत करतो का, या प्रश्नावर सद्गुरू उत्तर देत आहेत.

सद्गुरू आपल्याला एक सोपी पध्दत देतात ज्याद्वारे एखादी व्यक्ती आपल्या कर्मापासून मुक्ती मिळण्याकडे जाऊ शकते.

कली युग आधीच संपले आहे आणि विस्तारित जाणिवेचे नवे युग सुरू होणार आहे हे तुम्हाला माहीत आहे का? कृष्णाने पाच हजार वर्षांपूर्वीच आध्यात्मिक आणि मानवी बुद्धिमत्ता ह्यांच्या विकासाचा एक मोठा काळ येईल असे जे भाकीत केले होते त्याबद्दल सद्गुरू सांगतात.

या महाभारताच्या भागात आपण गंगा देवव्रताला शंतनुकडे सोडून जाते या पुढील कथा पाहूया आणि देवव्रताला भिष्म म्हणून का संबोधले जाते हे जाणून घेऊया.

हास्य एक सर्वोत्तम औषध म्हणून ओळखले जाते, पण ते एक बंधन सुद्धा होऊ शकते. आपण आपल्या हास्याच्या स्त्रोताचा ठाव घेणे का आवश्यक आहे हे सद्गुरू समजावून सांगत आहेत.

सद्गुरू समजावतात, की कर्म हे कृतीबद्दल नसून, त्या कृतीमागील हेतूवर आधारलेले असते. जर आपण एखाद्या परिस्थितीच्या आवश्यकतेनुसार कार्य केले, तर ते कर्म तयार होत नाही. आणखी वाचा.

'युथ अँड ट्रुथ' शृंखलेत एका विद्यार्थ्याने बुद्धिमत्ता आणि आनंद ह्यांच्यातील संबंधांबद्दल सद्‌गुरूंना विचारलं. जे बौद्धिक सुख उपभोगतात, त्यांच्यासाठी सद्‌गुरू म्हणतात, भलेही त्यांना पार्ट्या आणि पब्जचा अर्थ कळत नसेल पण ह्याचा अर्थ हा नाही की ते मजा करत नाहीत!