அதீத எண்ணவோட்டத்தை நிறுத்தி, உங்கள் வாழ்க்கையைப் பிரகாசிக்கச் செய்வது எப்படி?

கேள்வியாளர்: சத்குரு, எனது சுயமதிப்பீடு, என் வாழ்க்கையில் பல்வேறு திடமான முடிவுகளுக்கு என்னை வழிநடத்தியுள்ளது, ஆனால் அது அதீத சிந்தனை அல்லது காலம் கடத்துதலை நோக்கி நகரத் தொடங்குவதை நான் எப்படி அறிந்துகொள்வது?

சத்குரு: உங்களுடைய முடிவுகளுக்கு எந்த அர்த்தமும் இல்லை, ஏனென்றால் உங்கள் எண்ணவோட்டங்கள் வாழ்க்கை அல்ல – அது உங்கள் மனதில் நீங்கள் உருவாக்கிக்கொள்ளும் ஏதோவொரு விஷயம். நீங்கள் கார் ஓட்டுவதாக வைத்துக்கொள்வோம். முன்புறக் கண்ணாடியைப் பார்ப்பதற்கு பதில், நீங்கள் பின்பக்க rear-view கண்ணாடியையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தால், நீங்கள் டாப் கியரில் இல்லாமல், ரிவர்ஸ் கியரில்தான் இருக்கவேண்டும். அதுபோலத்தான், இந்த நாட்டில், நாம் சுயமதிப்பீட்டில் நம்பிக்கை கொள்வதில்லை. உங்கள் சொந்த குளறுபடியையே ஆராய முற்படுவது பலனளிக்கப்போவது கிடையாது. அதனை நீங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட தொலைவில் நிறுத்தினால், அது என்ன என்பதை நீங்கள் தெளிவாக அறிந்துகொள்வதுடன், அதைப்பற்றி நீங்கள் சிந்திக்கவும் வேண்டியிருக்காது.

நீங்கள் இன்றிரவு டெல்லி விமான நிலையத்திலிருந்து விமானத்தில் பயணிக்க விரும்புகிறீர்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம். விமான நிலையம் நோக்கி நீங்கள் சென்றுகொண்டிருக்கிறீர்கள், உங்களுக்கான விமானப்பயண நேரம் நெருங்கிக்கொண்டிருக்கிறது, ஆனால் பாதை நெடுகிலும் பெரும் வாகன நெரிசலாக இருக்கிறது. இப்போது இந்த வாகன நெரிசலை நீங்கள் எப்படி உணர்வீர்கள்? நீங்கள் உங்களது சொகுசுக்காரில் அமர்ந்திருக்கலாம், ஆனாலும் அது மிகவும் கடினமான ஒன்றாக இருக்கிறது. பிறகு எப்படியோ, நீங்கள் விமான நிலையம் சென்று, விமானத்தில் அமர்ந்துவிடுகிறீர்கள், அது பறக்கவும் தொடங்கிவிடுகிறது. நீங்கள் வான்பரப்பைத் தொட்டவுடன், கீழே பார்க்கிறீர்கள். சாலையில் அப்போதும் வாகன நெரிசல் இருக்கிறது, ஆனால் சட்டென்று அது, ஒரு நூலில் கோர்த்துவிடப்பட்ட வெண்மையும், சிவப்பும் ஒளிரும் விளக்குகளுடன் மிக அழகாகத் தோன்றுகிறது. ஏனென்றால், உங்களுக்கும் அதற்கும் ஒரு இடைவெளி ஏற்பட்டவுடன், அது ஒரு பிரச்சனையாக இருப்பதில்லை.

அல்லது இதனை இப்படிப் பார்க்கலாம், அதாவது நான் உங்களை மேடையின் மேலும் கீழும் நடந்து, இந்த கிரகம் உருண்டையா அல்லது தட்டையா என்று தீர்மானிக்குமாறு கேட்டால், நீங்கள் அதனைத் தட்டையானதாகவே உணர்வீர்கள். பூமி உருண்டையா அல்லது தட்டையா என்ற விவாதம் முடிவுக்கு வந்தது எதனாலென்றால், நாம் சமுத்திரங்களைக் கடந்து செல்லத் தொடங்கியதில், பூமி உருண்டையாக இருப்பதை நம்மால் காணமுடிந்தது. பிறகு நாம் பறக்கத் தொடங்கியதும், பூமியின் வடிவம் தெளிவாகத் தெரிந்தது.

குறைந்தபட்சம், உங்கள் நரம்பியல் அமைப்பு உடலெங்கும் பரவியிருப்பதை நீங்கள் பார்க்கமுடியும். ஆகவே, மனம் ஒரு இடத்தில் இல்லை. அங்கே மனம், ஞாபகம், பொருள்தன்மை, மற்றும் சக்தி உடல் இருக்கிறது. நீங்கள் யாராக இருக்கிறீர்கள் என்பதன் ஒரு பகுதியை மட்டும் பார்த்துவிட்டு, மற்ற விஷயங்களை செயல்படுத்துவது எப்படி என்பதை அறிந்துகொள்ளாமல், அதனுடன் இடையறாமல் குறுக்கீடு செய்ய முனைந்தால், அது handbrake ஐ on செய்துகொண்டு காரை ஓட்டுவதற்கு முயற்சிப்பதைப் போன்றது. பலரும் இதை உணர்வதில்லை; அவர்கள் throttle ஐ அழுத்தினால், கார் வேகமெடுத்துவிடும் என்று நினைக்கின்றனர். ஆனால், brake ஐ on ல் வைத்து நீங்கள் ஓட்டினால், அதனால் நெருப்புப் பற்றிவிடக்கூடும்.  

தற்போது, பலரும் இதைப்போன்று இருக்கின்றனர், ஏனென்றால் அவர்கள் பள்ளி அல்லது கல்லூரிக்குச் சென்று, எல்லாவிதமான வெளியுலகத் தகவல்களால் சிறிதளவு காரண அறிவைப் பெற்றுவிடுகின்றனர். இந்த அறிவுடனேயே, அவர்கள் சுயமதிப்பீடு போன்ற எல்லாவிதமான விஷயங்களையும் செய்கின்றனர். இந்த யோசனைகள், மனிதர்களுக்கு அளவற்ற துன்பத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளன.

சுயமதிப்பீடு என்பது சிறிய அளவில் அல்லது பெரிய அளவில் இருந்தாலும், அது மனநோயின் அடித்தளமாக இருக்கக்கூடும். உங்களது ஐம்புலன்கள் மூலமாக நீங்கள் சேகரித்ததை மட்டுமே உங்கள் மனம் வைத்திருக்கிறது. அந்த மனம் என்ற குப்பைக்கூடையில், தீர்வுகள் தேடுவதற்கு நீங்கள் முயற்சிக்கிறீர்கள். நீங்கள் உள்ளீடாக அளித்திருக்கும் தரவுகளைத் தாண்டி உங்கள் கணினியால் செயல்படமுடியாது. உங்கள் மனதுக்கும் இதுவே பொருந்துகிறது. நீங்கள் தரவுகளை அறிந்து, மென்பொருளை எழுதியுள்ளீர்கள் என்றால், கணினியால் என்ன செய்யமுடியும், என்ன செய்யமுடியாது என்பது உங்களுக்குத் தெரியும். அதிகம் யோசிக்கவோ அல்லது சுயமதிப்பீடு செய்யவோ தேவையில்லை. உங்களுக்கு புரிந்துணர்தலின் தெளிவு தேவை. எல்லாவற்றையும் அது உள்ளபடியே தெளிவாக உங்களால் பார்க்கமுடிந்தால், அப்போது சுயமதிப்பீட்டுக்கு அவசியமில்லை.