ശിവന്റെ നീല കണ്ഠം

ആദിയോഗിയായ ശിവന് ഒരുപാട് നാമങ്ങൾ ഉള്ളതിൽ കീർത്തി കേട്ട ഒരു പേരാണ് നീലകണ്ഠൻ അഥവാ നീല കണ്ഠമുള്ളവൻ. ശിവന്റെ നീല കണ്ഠത്തിന് പിന്നിലുള്ള കഥ പറയുകയാണ് സദ്ഗുരു ഇവിടെ.

ചോദ്യം: ശിവന്റെ നീല കണ്ഠം എന്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്?

സദ്ഗുരു: യോഗ പാരമ്പര്യത്തിലെ ഐതിഹ്യങ്ങളിലുള്ള ഒരു കഥയാണിത്. ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ തുടർച്ചയായി സംഘർഷം നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ആവർത്തിച്ചുള്ള സംഘർഷങ്ങളിൽ പലരും കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, സമുദ്രത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്ന അമൃത് അഥവാ ജീവന്റെ അമൃതം കണ്ടെത്തി അത് പങ്കിടാനും അങ്ങനെ ഇരുകൂട്ടരും അമരത്വം നേടി സന്തോഷത്തോടെ യുദ്ധം ചെയ്യാനും അവർ തീരുമാനിച്ചു. മരണം ഉണ്ടാക്കുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ് യുദ്ധം ഭീകരമാകുന്നത്. മരണത്തെ കൈകാര്യം ചെയ്താൽ, യുദ്ധം വളരെ വിസ്മയകരമായ ഒരു കാര്യമാണ്.

അവർ രണ്ടു കൂട്ടരും ചേർന്ന് മേരു എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പർവ്വതശിഖരം പുറത്തെടുത്ത് ഒരു വലിയ സർപ്പത്തെ കയറായി ഉപയോഗിച്ച് സമുദ്രം കടഞ്ഞു. ആദ്യം, അവർ കടയാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, അമൃതിന് പകരം, സമുദ്രത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു മാരക വിഷം പുറത്തുവന്നു. ഹാലാഹലം എന്നാണ് അതിന്റെ പേര്. ഈ മാരക വിഷം വലിയ അളവിൽ പുറത്തുവന്നു. ഇത്രയും വിഷം പുറത്തുവന്നാൽ അത് മുഴുവൻ ലോകത്തെയും നശിപ്പിക്കുമെന്ന ചിന്ത എല്ലാ ദേവന്മാരെയും ഭയചകിതരാക്കി. അതിനെ കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള ശക്തി അവിടെ ആർക്കും ഇല്ലായിരുന്നു.

പതിവുപോലെ, എല്ലാവരുടെയും നിസ്സഹായാവസ്ഥയിൽ, ശിവന്റെ സഹായം തേടാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ ശിവൻ അവിടേക്ക് വരുന്നതിനായി വലിയ അളവിലുള്ള വിഷം അവർ അദ്ദേഹത്തെ കാണിച്ചു. "ഇത് കവിഞ്ഞൊഴുകിയാൽ, അത് ജീവനെ നശിപ്പിക്കും. അങ്ങ് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണം." പതിവുപോലെ, സ്വന്തം ക്ഷേമത്തെക്കുറിച്ച് യാതൊരു ചിന്തയുമില്ലാതെ, അദ്ദേഹം വിഷം മുഴുവൻ കുടിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്നി പാർവതി ഇത് കണ്ട് ഭയന്നോടി വന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ഠത്തിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു, അങ്ങനെ അതെല്ലാം കണ്ഠത്തിൽ തടഞ്ഞു നിന്നു, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ഠം നീലനിറമായി.

താദാത്മ്യ ഭാവമെന്ന വിഷവും ശിവന്റെ നീലകണ്ഠത്തിന്റെ പ്രതീകാത്മകതയും


ഇത് വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കഥയാണ്. ഇത് എല്ലാ മനുഷ്യന്റെ കാര്യമെടുത്താലും സത്യമാണ്. ഓരോ മനുഷ്യനിലും ആഴത്തിൽ നോക്കിയാൽ, ഒരേയൊരു കാര്യമേയുള്ളൂ, നിരന്തരം വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജീവൻ. അവർ അതുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ചാൽ, അവരുടെ മനസ്സും വികാരങ്ങളും അതുപോലെ പ്രവർത്തിക്കും. എന്നാൽ നിങ്ങൾ അതിന്റെ ഉപരിതലത്തിലാണ് - ഇത് ഒരു സ്ത്രീയാണ്, ഇത് ഒരു പുരുഷനാണ്, ഇത് ഒരു അമേരിക്കക്കാരനാണ്, ഇത് ഒരു ഇന്ത്യക്കാരനാണ്- എന്നിങ്ങനെ നിരവധി കാര്യങ്ങളിലാണ് സ്പർശിക്കുന്നതെങ്കിൽ, ഈ താദാത്മ്യ ഭാവം വിഷമാണ്. അവർ ഉപരിതലത്തിൽ കടഞ്ഞപ്പോൾ, ലോകത്തിന്റെ വിഷം പുറത്തുവരുന്നു. ആരും വിഷം തൊടാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്തതിനാൽ എല്ലാവരും വിഷത്തിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോയി. ശിവൻ ലോകത്തിന്റെ വിഷങ്ങൾ കുടിച്ചു, അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ഠത്തിൽ തന്നെ നിന്നു. അത് അകത്തേക്ക് പോയിരുന്നെങ്കിൽ, അദ്ദേഹത്തിന് വിഷബാധയേൽക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ഠത്തിൽ തടഞ്ഞു നിന്നു, അങ്ങനെ അദ്ദേഹത്തിന് ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ അത് തുപ്പിക്കളയാം. അത് നിങ്ങളുടെ കണ്ഠത്തിലാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾക്ക് അത് തുപ്പിക്കളയാം. അത് നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചാൽ, നിങ്ങൾക്ക് അത് പുറത്തെടുക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇപ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ദേശീയത, ലിംഗം, കുടുംബം, ജനിതകവും വംശീയവുമായ താദാത്മ്യങ്ങൾ, മതം എന്നിവ നിങ്ങളുടെ കണ്ഠത്തിൽ തടഞ്ഞു നിന്നിട്ടില്ല. അവ നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ കോശങ്ങളിലേക്കും പോയിരിക്കുന്നു. അത് കടഞ്ഞെടുക്കുക എന്നതാണ് കാര്യം, അങ്ങനെ അതെല്ലാം മുകളിലേക്ക് വരികയും നിങ്ങൾക്ക് അത് തുപ്പിക്കളയാനും ഇവിടെ വെറും ഒരു ജീവന്റെ ശകലമായി ജീവിക്കാനും കഴിയും.

ശിവന്റെ നീലകണ്ഠം ഇതിന്റെ പ്രതീകമാണ്. അദ്ദേഹം ലോകത്തിന്റെ വിഷങ്ങൾ തന്റെ കണ്ഠത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചു. പുറത്തെടുക്കേണ്ട സമയത്ത് തുപ്പിക്കളയാൻ തയ്യാറായി. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് പോയിരുന്നെങ്കിൽ, പിന്നെ അത് പുറത്തെടുക്കാൻ വഴിയുണ്ടാകില്ലായിരുന്നു.ഒരു വിധത്തിൽ മുഴുവൻ ആത്മീയ പ്രക്രിയയും, നിങ്ങളുടെ എല്ലാ താദാത്മ്യ ഭാവങ്ങളും മുകളിലേക്ക് വരത്തക്കവിധം കടയുകയും ഒരു ദിവസം നിങ്ങളെക്കൊണ്ട് അത് തുപ്പിക്കളയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിന് വേണ്ടിയാണ്. അത് ആഴത്തിലാണെങ്കിൽ, എങ്ങനെ പുറത്തെടുക്കും? നിങ്ങൾ താദാത്മ്യപ്പെടുന്ന ഒരു അടയാളബോധത്തെ പുറത്തെടുക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചാൽ, നിങ്ങളുടെ അനുഭവത്തിൽ അത് നിങ്ങളുടെ ജീവൻ എടുക്കുന്നതുപോലെ തോന്നും. നിങ്ങളുടെ ലിംഗം, കുട്ടികൾ, മാതാപിതാക്കൾ അല്ലെങ്കിൽ രാജ്യം എന്നിവയുമായുള്ള താദാത്മ്യ ബോധത്തെ എടുത്തുകളയാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചാൽ, നിങ്ങളുടെ ജീവൻ എടുക്കുന്നതുപോലെ തോന്നും. അല്ല, താദാത്മ്യങ്ങളുടെ വിഷം മാത്രമാണ് പുറത്തെടുക്കുന്നത്. അപ്പോൾ ആ വിഷം തുപ്പിക്കളയാനുള്ള സമയമായി.

    Share

Related Tags

Get latest blogs on Shiva