తను ఒక కాపలా దారుడు లేనటువంటి ద్వారం అనీ, అదే తనని ఒక గురువుగా చేస్తుందనీ సద్గురు చెబుతున్నారు.

మనం మనలో లొంగని గుణాన్ని పొరలు పొరలుగా ఎలా పెంచుకుంటూ పోతామో, అది మన వికాసానికి ఎలా అడ్డంకిగా మారుతుందో సద్గురు వివరిస్తున్నారు

మనం ఎలా జీవించాలంటే బతికున్నప్పుడు మనతో ఉండడానికి, చనిపోయిన తరువాత కూడా అవతలి వారు మనల్ని మరిచిపోని విధంగా బ్రతకాలని సద్గురు చెబుతున్నారు..

ఇది నాకు ఇష్టం, ఇది నాకు ఇష్టం లేదు" అనే ఈ ధోరణి బంధాలకు మూల కారణం అని సద్గురు చెబుతున్నారు. ఈ ఒక్క విషయాన్ని అధిగమిస్తే 90శాతం ఆధ్యాత్మికంగా జరగాల్సిన పని జరుగుతుంది. అన్నిటినీ శివునిగా చూడడం ఈ సంస్కృతి మనకు నేర్పుతుంది. ఇక అప్పుడు మీరు సత్యం కోసమో దేవుడి కోసమో వెతకాల్సిన పనిలేదు. అదే మీ దగ్గరకు వస్తుంది.

కర్మ అనే పదం చాలా కాలం నుండి పరిపరి విధాలుగా దుర్వినియోగం చేయబడింది. కర్మ యొక్క అసలైన అర్థాన్ని సద్గురు తెలియజేస్తారు. కర్మ యొక్క మూలలు ఎంత లోతైన ప్రభావం కలిగి ఉంటాయో వివరించి, సంక్లిష్ట నిర్మాణం గల కర్మను నిర్వహించడానికి ఒక మార్గాన్ని సూచిస్తారు.

"పరమోన్నత స్వభావాన్ని మీ ఆలోచనతో స్పృశించడం అనేది కాలాన్ని వృథా చేయడం. ఎందుకంటే, ఆలోచన అంటే కల్పించుకునేది. వ్యక్తిత్వం అనేది ఎలాగూ కల్పితమే. కాబట్టి దాన్ని మరోలా మీరు మార్చవచ్చు. సత్యం అనేది కల్పించబడింది కాదు. మీరు కల్పిస్తే, అప్పుడు మీకు మీరు అబద్ధం చెప్పుకుంటున్నట్టే." అని అంటున్నారు సద్గురు.

‘అహం’ అనే మాటను తప్పుగా అర్థం చేసుకుంటున్నామా? అసలు అహం అంటే ఏమిటో, అది మంచిదా లేక చెడ్డదా అనే విషయాన్ని సద్గురు ఇక్కడ చెబుతున్నారు.

"సాధన మిమ్మల్ని ఒక దిశగా నడిపిస్తోంది. మీ మనస్సు పరిమితమైన వాటికి కట్టుబడిపోతే, అనవసరంగా మీరు మీ వ్యవస్థను సంఘర్షణకు గురి చేస్తున్నారు. ఇది ఎలాంటిదంటే, మీరు మీ పడవని కట్టేసారు. ఆ తర్వాత నడపడానికి గట్టిగా ప్రయత్నిస్తున్నారు. కానీ మీరు ఎక్కడికీ వెళ్ళలేరు. మీరు ఆ కట్టిన తాడును తీసేస్తే, మీరు తెడ్డు వేయకపోయినా సరే, మెల్లిగా నది ఒరవడితో అయినా సరే మీరు ముందుకు సాగుతారు" అని అంటున్నారు సద్గురు.

అనుగ్రహం అనేది ఒక భావన మాత్రమే కాదని, అది ఒక జీవశక్తి అని, ఒకరి జీవితంలోకి దాన్ని ఆహ్వానించవచ్చని సద్గురు వివరిస్తున్నారు. అనుగ్రహం మీ జీవితంలో ఏమి చేయగలదో, అనుగ్రహానికి అందుబాటులోకి రావడానికి గల విధానాలు ఏమిటో సద్గురు మీతో పంచుకుంటున్నారు.

మనం ఎంతగానో ఇష్టపడ్డ వారిని, ఆప్తులని కోల్పోయినప్పుడు కలిగే విషాదం నుండి ఎలా బయటపడాలి అని అమిష్ త్రిపాఠి సద్గురుని ప్రశ్నించారు.

ఒక వయసు దాటిన తర్వాత స్నేహితులతో సంబంధాల కంటే మిగతా సంబంధాలు మన జీవితంలో ప్రాముఖ్యత వహిస్తాయి. స్నేహ బంధం కేవలం ఇచ్చి-పుచ్చుకోటం కన్నా గొప్ప బంధం అని సద్గురువు సెలవిస్తున్నారు. నిజానికి అది జీవితంతో పెనవేసుకున్న బంధం.

ఇది నాకు ఇష్టం, ఇది నాకు ఇష్టం లేదు" అనే ఈ ధోరణి బంధాలకు మూల కారణం అని సద్గురు చెబుతున్నారు. ఈ ఒక్క విషయాన్ని అధిగమిస్తే 90శాతం ఆధ్యాత్మికంగా జరగాల్సిన పని జరుగుతుంది. అన్నిటినీ శివునిగా చూడడం ఈ సంస్కృతి మనకు నేర్పుతుంది. ఇక అప్పుడు మీరు సత్యం కోసమో దేవుడి కోసమో వెతకాల్సిన పనిలేదు. అదే మీ దగ్గరకు వస్తుంది.

ఆధ్యాత్మికతను ఆత్మ నిర్మూలనంగా చెబుతూ సద్గురు, అది స్వీయ వ్యక్తిత్వాన్ని నశింప చేసుకొని సార్వత్రిక మానవుడిగా మారేందుకు గల ఒక సంభావ్యతగా వివరిస్తున్నారు.