व्यत्यय हा तेव्हाच व्यत्यय ठरतो, जेव्हा तुम्ही स्वतःला त्यासाठी तयार केलेले नसते. जेव्हा तुम्ही आवश्यक ते 'आंतरिक कार्य' करता, तेव्हा तो पुढे जाण्यासाठीच्या पायरीचा एक दगड बनतो.