‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫سادگورو می‌گوید: «در سنت یوگی، شیوا به‌عنوان یک گورو پرستش می‌شود، نه به‌عنوان یک خدا. آنچه ما از آن به‌عنوان شیوا یاد می‌کنیم، چندبُعدی است.  تمام ویژگی‌هایی که می‌توانید به هر کسی نسبت دهید، به شیوا نسبت داده می‌شود. وقتی از شیوا سخن می‌گوییم، منظورمان این نیست که او چنین یا چنان شخصیتی دارد. وقتی از شیوا سخن می‌گوییم، منظورمان این نیست که او چنین یا چنان شخصیتی دارد.

‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫به‌طور کلی، سنت‌های اخلاق‌گرا همیشه الوهیت را نیک و پسندیده می‌دانند. اما اگر به شیوا نگاه کنید، نمی‌توانید او را در دسته خوب یا بد قرار دهید. هرچیز که در هستی وجود دارد، بخشی از اوست. او در سنت چنین توصیف شده است.

‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫منشأ ۱۰۸ نام شیوا

‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫سادگورو ادامه می‌دهد: «او اشکال و تجلیات بی‌شماری دارد، اما به‌طور اساسی می‌توانیم آن‌ها را در هفت دسته تقسیم کنیم: او خدایی دوردست است که «ایشوارا» نامیده می‌شود، یک خداوند مهربان که «شامبو» نام دارد، یک راهب ساده، یا «بو» (Bho)، یا «سامبالِشوارا» یا «بولا»، که به‌طرزی دوست‌داشتنی معصوم و ساده است، معلم حکیم وداها که «داکشینامورتی» نامیده می‌شود، سرچشمه‌ی تمام اشکال هنری که «ناتِشا» نام دارد، خشمگین و نابودکننده‌ی شریران که «کالابایراوا» یا «ماهاکالا» نامیده می‌شود، و فریبنده و جذابِ دل‌های عاشق که «سوماسوندارا» نام دارد، به معنای «زیباتر از ماه».» این‌ها هفت شکل اساسی هستند که از آن‌ها میلیون‌ها تجلی می‌توان پدید آورد.

‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫در سنت یوگایی، ۱۰۰۸ نام برای شیوا وجود دارد که از این هفت دسته‌ی کلی سرچشمه می‌گیرند. از میان این ۱۰۰۸ نام، ۱۰۸ نامِ شیوا به‌طور گسترده شناخته‌شده و رایج هستند:

‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫‫۱۰۸ نام شیوا همراه با معنی