அண்டத்தைப் புரிந்துகொள்வது மற்றும் இளமனங்களில் கூர்கவனத்தை வளர்த்தெடுப்பது

ஆகவே, “பரவெளி-காலம் இவைகள் எங்கோ ஒருஇடத்தில் வளைந்து நெளிகிறது”, என்பதுபோன்ற விஷயங்களை உருவாக்கிக்கொள்ளாமல் இருப்பது மேலானது. பிரபஞ்சத்தில் ஒரு நேர்க்கோடாக இருப்பது எதுவுமில்லை; அனைத்தும் வளைந்தும் நெளிந்தும் இருக்கிறது. அதுதான் படைப்பின் இயல்பு, மற்றும் பூமியின் இயல்பும்கூட. உண்மையில் நீங்கள் அதை ஒரு பெரிய அளவில் பார்க்கும்போது, எல்லாமே வளைந்தும் மாறுபட்டும் இருக்கிறது, மற்றும் சூரியனின் கதிர்கள்கூட ஒரு நேர்க்கோடாக உங்களை வந்தடைவதில்லை; அவைகளுக்கும் அங்கே ஒரு மாறுபாடு உள்ளது. உங்களது மனதில் முடிவு செய்யப்பட்ட ஒரு கருத்தாக்கத்துக்குள் பிரபஞ்சத்தின் இயல்பை உங்களால் அடக்கிவிடமுடியாது.

யோகக் கலாச்சாரத்தில், சிவன் திறந்த வாயுடன் அமர்ந்திருக்க, அதிலிருந்து பால்வெளிகள் வெளிப்படுவதாக அழகான பிம்பங்கள் உள்ளன. எல்லா பால்வெளிகளும் மீண்டும் வாயில் உள்ளிழுக்கப்படும் மற்ற சித்தரிப்புகளும் இருக்கின்றன. ஆகவே, இயற்கையில் பொருள்தன்மையாக இல்லாதது எதுவோ அதனை சிவன் குறிக்கிறார். அதை நீங்கள் கருந்துளை, கருப்பு சக்தி, அல்லது வேறு ஏதோ என்று அழைக்க விரும்பினாலும், அது மிகச்சரியானது. அறிவியல்பூர்வமான கொள்கைகளை நான் வாய்மொழிப்படுத்த முயற்சிக்கவில்லை; நான் வாதம்சார்ந்த வெளிப்பாடுகளைப் பகிர்ந்துகொள்கிறேன். இந்த பிம்பங்கள் கூறுவது என்னவென்றால், எல்லாமே ஒன்றுமற்றதிலிருந்து வருகிறது மற்றும் ஒன்றுமற்றதற்குத் திரும்பிச் செல்கிறது. ஒரு விதத்தில், அறிவியல் அந்த இடத்துக்கு நெருக்கமாக வந்துகொண்டிருக்கிறது, ஆனால் உங்கள் மனதில் ஒரு குறிப்பிட்ட புரிதலை கல்லில் அமைத்துவிட முயற்சிக்காதீர்கள்.

ஒருமுறை சங்கரன்பிள்ளை, குழந்தைகள் தாங்களாகவே இணைத்து, இயங்கச் செய்வதற்கான ஒரு இயந்திரவியல் பொம்மையைக் கண்டுபிடித்தார். ஒரு இளம் தாய் அதை வெற்றிகரமாக இணைக்கமுடியாமல் போனபிறகு, கேட்டார், “ஒரு எட்டு வயது குழந்தைக்கு இது மிகவும் சிக்கலானதாக இல்லையா?” சங்கரன்பிள்ளை கூறினார், “இல்லை, இது மிகவும் முக்கியமானது ஏனென்றால், இன்றைய உலகில் வாழ்வதற்கு இந்த பொம்மை குழந்தைகளைத் தயார்ப்படுத்தும் : அதை நீங்கள் எப்படி வைத்தாலும், அது தவறு.”

உங்களுக்குக் குழந்தைகள் இருக்கும்போது, அவர்களை நீங்கள் உங்கள் உயிராக நடத்தவேண்டும். அந்தப் பொறுப்புணர்வும், அர்ப்பணிப்பும் உங்களுக்கு இல்லையென்றால், உங்களுக்குக் குழந்தைகள் இருக்கக்கூடாது. நீங்கள் ஒரு புலியாக அல்லது ஒரு பெண்புலியாக இருந்திருந்தால், தொண்ணூறு சதவிகிதம் மரபியல் மற்றும் உந்துதலால், மற்றும் பத்து சதவிகிதம் மட்டும் நீங்கள் கற்றுக்கொடுப்பது, மற்றும் செய்முறையாக நிரூபிப்பதால் தீர்மானம் செய்யப்படும். ஆனால் ஒரு மனிதராக, நீங்கள் யாராக இருக்கிறீர்கள் என்பது பத்து சதவிகிதம் மட்டும் மரபியலால், மற்றும் தொண்ணூறு சதவிகிதம் முழுவதும் கற்பதன் காரணமாகவே தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

உங்களைச் சுற்றிக் குழந்தைகள் இருக்கும்போது,  நீங்கள் நடந்துகொள்ளும் விதம், பேச்சு, உட்காரும் மற்றும் நிற்கும் நிலை, உங்களை நீங்கள் எப்படி வைத்துக்கொள்கிறீர்கள் என்பது அனைத்தும் மிக முக்கியமானது. அது யாரும் செவிகொடுத்துக் கேட்காத நல்லொழுக்க முட்டாள்தனத்தை அள்ளி இறைப்பதைப்பற்றிக் கிடையாது. உங்களுடைய மகத்தான போதனைகளைக் குழந்தைகள் கேட்பதில்லை.  நீங்கள் எப்படி அமர்கிறீர்கள், நிற்கிறீர்கள், நடந்துகொள்கிறீர்கள், மற்றவர்களை எப்படிப் பார்க்கிறீர்கள் என்பதில் அவர்கள் கவனம் செலுத்துகிறார்கள். உங்களைச் சுற்றிலும் குழந்தைகள் இருந்தால், நீங்கள் பரிணமிக்கவேண்டும்.