‫آیا شما هم قوز کرده می‌نشینید؟ صاف بنشینید و گوش کنید!

‫سادگورو: 

‫چیزی وجود دارد که می‌توان آن را آسایش اندام‌ها نامید. این موضوع جنبه‌های گوناگونی دارد. فقط برای این‌که به یکی از این جنبه‌ها بپردازیم، توجه کنید که در حال حاضر بیشتر اندام‌های حیاتی بدن در ناحیهٔ قفسهٔ سینه و شکم قرار دارند. این اندام‌ها ساختارهای سخت نیستند که با پیچ و بست در جای خود محکم شده باشند. آنها نسبتاً آزاد هستند و در میان شبکه‌ها معلق‌اند. تنها زمانی که ستون فقرات خود را صاف و عمودی نگه دارید، اندام‌های شما در بیشترین حد آرامش قرار خواهند گرفت.

‫امروزه تصور رایج از راحتی این است که به عقب تکیه دهید و بدن خود را شل و خمیده نگه دارید. اما اگر در چنین وضعیتی بنشینید، اندام‌های داخلی شما هرگز در آرامش نخواهند بود. در نتیجه، آن‌ها آن‌گونه که باید عمل نخواهند کرد. این موضوع به‌ویژه زمانی صادق است که یک وعدهٔ غذایی کامل بخورید و روی یک صندلیِ تکیه‌دار بنشینید. بخش زیادی از سفرهای امروزی نیز در چنین صندلی‌هایی انجام می‌شود. من می‌گویم اگر هزار کیلومتر را در یک خودرو و روی یک صندلیِ تکیه‌دار سفر کنید، طول عمر شما دست‌کم سه تا پنج سال کاهش می‌یابد. دلیلش این است که اندام‌های داخلی تحت فشار و رنج زیادی قرار می‌گیرند و توانایی عملکرد آن‌ها به‌طور چشمگیری کاهش پیدا می‌کند یا دست‌کم به نوعی دچار اختلال خواهید شد.

‫اگر ما بدن را صاف و عمودی نگه می‌داریم، به این دلیل نیست که با راحتی مخالفیم، بلکه به این دلیل است که راحتی را به شکلی کاملاً متفاوت درک و تجربه می‌کنیم. شما می‌توانید عضلات خود را طوری آموزش دهید که در حالت صاف بودن ستون فقراتِ احساس راحتی کنند، اما نمی‌توانید اندام‌های داخلی خود را آموزش دهید که در حالت قوزکرده و خمیده راحت باشند. چنین چیزی امکان‌پذیر نیست. به همین دلیل ما بدن را تعلیم می‌دهیم تا دستگاه اسکلتی و عضلانی ما در این وضعیت، احساس راحتی داشته باشد.