باران موسمی، نسیم ملایم

با خنکای دل‌پذیر

خشمی را در خود پنهان کرده

که در روزها و هفته‌های پیشِ رو

‫رها خواهی کرد.‫‫

‫‫

خشمی که زمینِ تشنه و زندگی

‫از آن استقبال می‌کنند،‫

جز آن مورچهٔ تنبل

که نتوانست به‌موقع

‫به لانه‌اش بازگردد.‫

بوی این خشم را حس می‌کنم

و پیکرم در انتظار این دیدار

این دلدادگیِ سال‌به‌سال

‫می‌لرزد.‫‫‫