ആത്മീയ പാതയിലെ ആശയക്കുഴപ്പവും വ്യക്തതയും

ആത്മീയ പാതയിലെ ആശയക്കുഴപ്പവും വ്യക്തതയും
 

 

നമ്മൾ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണോ നിൽക്കുന്നത് അവിടെനിന്നും അടുത്ത തലത്തിലേക്കുള്ള പടി കടക്കാനുള്ള  ശ്രമം നടത്തുമ്പോൾ ചില കാര്യങ്ങൾ കൂടിക്കുഴയും. മതിയായ വിവേചനബുദ്ധിയും സന്തുലിതാവസ്ഥയും നിങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തിട്ടില്ലെങ്കിൽ ഈ കൂടിക്കുഴയൽ ഒരുപാട് ആശയ കുഴപ്പത്തിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം. നിങ്ങൾ ഒരു ആത്മീയ സാധനയിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു പൊടുന്നനെ നിങ്ങൾ എവിടെയാണ് എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധ്യം നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. നിങ്ങൾ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആവുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് വളരെ നല്ലതാണ്. അതിനർത്ഥം നിങ്ങൾ പുതിയ ഒരു തലത്തിലേയ്ക്ക് കാലെടുത്ത് വച്ചിരിക്കുന്നു  എന്നാണ്. നിങ്ങൾ പരിചിതമായ ഒരു സ്ഥലത്ത് തന്നെ തുടരുകയാണെങ്കിൽ അവിടെ സുരക്ഷിതത്വം ഉണ്ടാവും പക്ഷേ വളർച്ച ഉണ്ടാവില്ല.

 

അത് ട്രപ്പീസിൽ ആടുന്നത് പോലെയാണ്. നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ട്രപ്പീസിൽ ആടുകയാണെങ്കിൽ അവിടെ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല. നിങ്ങൾ അത് വിട്ട് മറ്റൊന്നിനെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, അതിനിടയിൽ വരുന്ന ശൂന്യത ഭയാനകമാണ്, കാരണം നിങ്ങൾ അവിടെയും അല്ല ഇവിടെയും അല്ല. ജീവിതത്തിന്റെ അടുത്ത തലങ്ങളെ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും അന്വേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആളുകൾക്ക് നേരിടേണ്ടിവരുന്ന ഒരു പ്രതിസന്ധിയാണിത്. അവർക്ക് അടുത്ത തലത്തെ അറിയുകയും വേണം എന്നാൽ ഒരു നിമിഷം പോലും ഈ തലത്തിൽ നിന്നുമുള്ള വിടുതൽ അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നുമില്ല. അതുകൊണ്ട് അനാവശ്യമായി അവർ വളരെയധികം ബുദ്ധിമുട്ടുന്നു. നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ട്രപ്പീസിനെ ഉപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ചാടുകയാണെങ്കിൽ, അപ്പുറത്തെ ട്രപ്പീസ് അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് തന്നെ ഉണ്ടാവും. നിങ്ങൾക്ക് അതിനെ അനായാസം പിടിക്കാം. പകരം നിങ്ങൾ ആടിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ പിടി അയക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ചെറുവിരൽ കൊണ്ടെങ്കിലും അതിനെ പിടിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ കൈവിടാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ വലിയ ഒരു ആത്മപീഡനം ആയിരിക്കും അത്. പരിചിതമായതിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് മറ്റൊന്നിനെ പുൽകാൻ ഞാൻ പറയുമ്പോൾ അതിനർത്ഥം നിങ്ങൾ വീടുവിട്ടു പോകണം എന്നല്ല. നിങ്ങൾ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് മാനസികമായി വിടുതൽ നേടുക.

  

അപരിചിതമായതിലേക്ക് കാലെടുത്തുവെക്കാനുള്ള ശ്രമം നടത്തിയതിനുശേഷം, പരിചിതമായതിലേക്ക് തിരിച്ചു കാലെടുത്തു വെക്കരുത്. അതൊരുതരം പിന്തിരിഞ്ഞു നടക്കലാണ്. കാര്യങ്ങൾ കൂടി കലർന്നതിനു ശേഷം പിന്തിരിയരുത്. ഈ ആശയക്കുഴപ്പത്തെ ശരിയായ രീതിയിലും പ്രയോജനപ്രദമായ രീതിയിലും കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. അല്ലാതെ അത് സ്വയം നാശത്തിന് വഴി വെക്കാൻ പാടില്ല. നിങ്ങൾ ഒരു ഭക്തനാണെങ്കിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൻ്റെ പ്രശ്നമുദിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ നിങ്ങൾ എന്തിനെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന ആളാണെങ്കിൽ അത് നടക്കില്ല. അങ്ങനെ വന്നാൽ അടുത്ത ഏറ്റവും മികച്ച വഴി, ഏതാണ് സത്യം ഏതാണ് അസത്യം എന്ന് വളരെ കൃത്യമായി നോക്കി കാണുക എന്നതാണ്, അത് ഭൂതകാലത്തെ അനുഭവങ്ങളിൽനിന്നോ ശീലങ്ങളിൽ നിന്നോ അല്ല, മറിച്ച് വളരെ വിവേചനപരമായി കാര്യങ്ങളെ നോക്കി കാണുക. അത് ചെയ്യണമെങ്കിൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ബുദ്ധിയെ അത്രയ്ക്കും മൂർച്ചയേറിയതാക്കി മാറ്റണം. അതിന് അത്ര മൂർച്ച ഇല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്കത് ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. അത് എല്ലാറ്റിനെയും കൂട്ടി കുഴയ്ക്കും. അത് ഒന്നിനെക്കുറിച്ചും ഉള്ള ഒരു കാഴ്ച നിങ്ങൾക്ക് നൽകില്ല.

 

ഈ രണ്ടു കാര്യങ്ങളും അസാധ്യമാണ് എങ്കിൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളെ പരിപൂർണ്ണമായും പ്രവൃത്തിയിലേക്ക് തള്ളിവിടുക. നിങ്ങൾക്ക് അർത്ഥവത്തായത് എന്ന് തോന്നുന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം ചെയ്യുക.

 

അതുമല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരു വഴി എന്താണെന്നു വച്ചാൽ നിങ്ങളുടെ ഊർജ്ജത്തെ അധികരിപ്പിക്കുക. നിങ്ങളുടെ മനസ്സ് ഒന്ന് പറയുന്നു, നിങ്ങളുടെ വികാരങ്ങൾ ഒന്നു പറയുന്നു, എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ഊർജ്ജം അത്രമാത്രം ഉണർന്നിരിക്കുന്നതിനാൽ, നിങ്ങൾക്ക് അവയൊന്നും പ്രശ്നമാവില്ല. നിങ്ങളുടെ മനസ്സിന് തെറ്റുപറ്റാം. അതിന് പലപ്രാവശ്യം തെറ്റുകൾ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ജീവോർജ്ജത്തിന് തെറ്റ് പറ്റില്ല. നിങ്ങളുടെ ജീവോർജ്ജത്തിന് തെറ്റും ശരിയും ഒന്നുമറിയില്ല. അതിന് ജീവനെ മാത്രമേ അറിയൂ. അത് ഉയർന്ന അവസ്ഥയിലാണോ താഴ്ന്ന അവസ്ഥയിലാണോ  എന്നത് മാത്രമാണ് വിഷയമാകുന്നത്.